Meditasyon, zihni sakinleştirerek dikkati şu ana getiren, beden–nefes–zihin bütünlüğünü yeniden kurmayı amaçlayan kadim bir farkındalık pratiğidir.

 

Günlük hayatın hızı, düşünce yoğunluğu ve duygusal yükleri içinde zihnimiz çoğu zaman dağınık ve yorgun olur. Meditasyon, düşünceleri bastırmadan ya da yok etmeye çalışmadan, onları yargısızca gözlemlemeyi öğretir; böylece zihinsel gerginlik azalır, içsel denge güçlenir.

​

Yoga pratiğinin ayrılmaz bir parçası olan meditasyon, bedende açılan alanların zihinde de açılmasını sağlar. Düzenli uygulandığında stresle başa çıkma becerisini artırır, nefesi derinleştirir ve kişinin kendisiyle daha şefkatli bir ilişki kurmasına yardımcı olur. Meditasyon bir “başarma” hali değil, olma halidir; sessizlikte, nefeste ve farkındalıkta kendine dönmenin yumuşak ama derin bir yoludur.

​

Kökeni binlerce yıl öncesine uzanan ve farklı kültürlerde farklı biçimlerde gelişmiş bu farkındalık pratiği; zamanla belirli inanç sistemleriyle birlikte anılmış olsa da özü itibarıyla dini bir uygulama değildir. Günümüzde meditasyon, spiritüel bir çerçeveden bağımsız olarak psikoloji, nörobilim, spor ve sağlık alanlarında da kullanılmakta; dikkat geliştirme, stres azaltma ve zihinsel dengeyi destekleme amacıyla yaygın biçimde uygulanmaktadır.

 

Kültürler ve yaşam tarzları arasında rahatlıkla uyarlanabilen bu pratik, modern dünyada her yaştan ve her inançtan insanın gündelik yaşamına dahil ettiği evrensel bir içsel çalışma haline gelmiştir.